Dnia 15 lutego 2006 roku roku Biblioteka Publiczna w Łomiankach gościła opowiadaczy z "Grupy Studnia O." Obejrzeliśmy i wysłuchaliśmy widowiska narracyjnego, pt. "Zimowe opowieści z Dalekiej Północy". Usłyszeliśmy baśnie lapońskie: o śniegu, wietrze i lodzie, o fokach i reniferach, o szamańskim bębnie i magicznym śpiewie, o świecie podziemnym i podwodnym i o tym, co Lapończycy widzą na niebie...Podczas spotkania można było posłuchać także „joik” - tradycyjnych pieśni lapońskich.
Opowiadały: Beata Frankowska, Zosia Bartoszewicz
Akompaniował:
Sebastian Wielądek.
Po wysłuchaniu baśni i legend lapońskich odbyło się rozwiązanie konkursu "W krainie Astrid Lindgren".

Stowarzyszenie "Grupa Studnia O." od siedmiu lat zajmuje się opowiadaniem baśni, bajek, legend, eposów i historii z różnych stron świata. Inspirację do opowieści czerpie zarówno z książek (wybitnych baśniopisarzy, jak Andersen czy Leśmian), tradycji ludowej (m.in. baśnie tureckie, lapońskielitewskie, ormiańskie i polskie), jak i własnej twórczości literackiej. Propaguje sztukę żywej opowieści, nadając jej indywidualny - słowny i muzyczny - kształt. Integralną część ich opowieści stanowią pieśni ludowe (z danego kręgu kulturowego), wyliczanki, formuły, refreny, które są zaproszeniem do wspólnego opowiadania.

Opowiadają w szkołach i przedszkolach, bibliotekach i kawiarniach, w muzeach i na scenie. Współpracują m.in. z Zamkiem Królewskim w Warszawie, Instytutem Kultury Polskiej UW, Biblioteką Uniwersytecką, Muzeum Narodowym, Muzeum Etnograficznym, Ośrodkiem Kultury Ochoty, Centrum Edukacji Obywatelskiej, Ośodkiem Działań Twórczych, Centrum "Łowicka", Książnicą w Płocku oraz Centre de Littérature Orale w Vendôme we Francji i bibliteką miejską w hiszpańskiej Guadalajarze.

W ciągu siedmioletniej działalności "Grupa Studnia O." wypracowała własny model pracy. Jej działania artystyczne oraz poszukiwania naukowe wokół danego tematu, a także praca warsztatowa zmierzają za każdym razem do powołania szczególnego rodzaju wydarzenia artystyczno-naukowego zwanego przez twórców widowiskiem narracyjnym.
Istota widowiska narracyjnego polega na tym, że jego równoprawnymi komponentami są opowieści, muzyka, działania teatralne, refleksje naukowe, a także sztuka kulinarna. Ta ostatnia oznacza nie tylko znakomite przygotowywanie potraw, umiejętne ich zestawianie i podawanie. Dążą do tego, by sztuka kulinarna stała się równoprawnym aktorem wydarzenia, budowała jego atmosferę, wywoływała "ducha opowieści". Za każdym razem poszukują więc potraw wiążących się z tematem widowiska narracyjnego, z kolorytem epoki i środowiska, które starają się przywołać.